محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

437

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

تحليل آن . لبن البقر رافع آن . فساد معده عدس مصلح آن . كزبره رافع ازلاق معده . ضعف معده ابريشم . املج مجرب . بطيخ هندى مربّاى پوستش ، جهت ضعفى كه از خلط كراثى باشد . سفرجل شرباً . شاهسفرم . شبت جهت آن نافع . طين عرق كاه‌گل ، جهت حارّ آن به غايت مفيد . عرعر ثمرش . عنبر جهت آن نافع . كشوث جهت آن نافع . كندر شرباً . مسير . ورد احمر . ترياق ( 6 ) . جوارش كافور ( 7 ) جهت آن نافع . معجون ( 4 ) يسير ، جهت فساد مزاج و ضعف و برودت معده نافع . معجون المسك ( 28 ) و نيز جهت برودت معده . معجون جلالى ( 46 ) . معجون دبيد الورد ( 63 ) جهت آن نافع . نوش داروى لؤلؤى ( 67 ) جهت آن مفيد . معجون فلاسفه ( 69 ) جهت ضعف معدهء بارد ، نافع . اطريفل صغير ( 73 ) جهت استرخاى معده ، نافع . معجون سفرجلى ( 83 ) مسهل ، جهت ضعف معده‌اى كه از رطوبت باشد . حبّ ( 5 ) جهت آن نافع . حب جدوار ( 37 ) به غايت نافع . حبّ بدل افتيمون ( 48 ) جهت آن نافع . سفوف مقلياثا ( 9 ) جهت سردى آن نيز نافع . سفوف ( 15 ) جهت ضعفى كه با اسهال باشد . شربت دينار ( 31 ) . شربت افسنتين صغير ( 41 ) جهت ضعفى كه از برودت باشد . شربت افسنتين نوع ديگر ( 42 ) جهت ضعف معده‌اى كه با يبوست طبع و حرارت باشد ، به غايت نافع و مجرّب . شربت مسهل ( 56 ) . مقوّى معده آبرون مقوّى معدهء حارّ . اترج . اثل و همچنين جهت تنقيهء رطوبات فاسدهء معده . آذريون . اراك تخمش ، به غايت نافع . اسقيل و همچنين سركه‌اش مقوّى هاضمه نيز . اشنه . افسنتين جهت معدهء بارد . افلنجه . آملج در اين امر بى عديل و نيز مجفِّف رطوبات آن . انبرباريس . انجدان . بادنجان . بادرنجبويه . بسباسه . بلح . تانبول . ثجير . ثمرة الاثل به غايت مؤثر . جزر مربّا ، جهت معدهء بارد . جوزبوا . حزاى برّى . خبّه و نيز مقوّى هاضمه . خولنجان . رازيانج . رمّان و همچنين اناردان . زرنباد . زنجبيل . زيتون .